skip to Main Content

Waarom geen grote campagne?

Waarom geen grote campagne?

Deze vraag stelde een journalist mij een paar dagen geleden. We waren op dat moment al een half uur met elkaar in gesprek over de grote impact die endometriose op het leven van een vrouw en daarbij op het hele gezin kan hebben. Dit naar aanleiding van de artikelen in The Guardian. In Engeland is er deze week heel veel aandacht voor endometriose en hier plukken we, hoop(te) ik, in Nederland ook wat vruchten van mee.

De journalist was oprecht geïnteresseerd in wat endometriose is en wat het met je doet. In mijn verhaal heb ik hem gewezen op het feit dat er in Nederland zo’n 400.000 vrouwen zijn met endometriose. Helaas weten velen van hen het niet, of denken “gewoon” een pijnlijke menstruatie te hebben. Met name deze laatste groep heeft onze zorg en aandacht nodig.

Uit onderzoek van de Endometriose Stichting is namelijk gebleken dat vrouwen gemiddeld 6 jaar met klachten rondlopen voordat ze zich melden bij een huisarts.

Zorgwekkend is het dat juist de vrouwen die een luisterend oor vinden, of waarvan de moeder/ vriendin aangeeft de klachten te herkennen, het langst wachten met het opzoeken van een arts. De journalist stelde daarom de niet onterechte vraag:

“Waarom wordt er dan geen grote campagne gemaakt, om deze vrouwen te leren dat het niet normaal is dat je heftige menstruatiepijn hebt?”

In mijn uitleg vertelde ik dat we die campagne graag zouden voeren, maar:

a) om media-aandacht te krijgen moet het onderwerp voor de media interessant zijn;
en/of
b) we moeten heel veel geld investeren om een campagne te lanceren.

En laat het nu zo zijn dat endometriose niet mediageniek is….. De media vind het MAAR menstruatiepijn en dat hoort er gewoon bij! En de werkelijk duizenden euro’s die nodig zijn voor een campagne stromen hier nog niet binnen! Om de cirkel meteen compleet te maken: het één zal zonder het ander ook minder snel gebeuren.

De journalist in kwestie zag hier wel iets in en wilde wel voor een platform voor deze aandacht zorgen!!! Niet alleen ik maar ook een gynaecoloog en een patiënt zouden geïnterviewd worden op de radio. Nou, daar staan we zeker voor open!
Alle planning word omgegooid, hulplijnen worden uitgegooid en hulptroepen ingeschakeld, want nieuws is nieuws en daar moet je niet te lang mee wachten…

Zelfs geen 24 uur blijkt helaas, want tegen de tijd dat ik de volgende dag op weg ben naar de studio, wordt ons nieuws item vervangen door een ander, meer actueel, item. Kan ik er iets aan doen: NEE. Kan ik er op dat moment begrip voor opbrengen: JA. Nieuws is inderdaad nieuws en als er iets gebeurt dan heeft dat natuurlijk meer de aandacht. Maar de bewuste uitzending terugluisterend word ik toch wel BOOS. Zoveel NIEUWS was er nu ook weer niet te melden, niet iets wat niet kon wachten tot de volgende dag. Dit geeft mij dan toch weer het gevoel dat we sléchts 400.000 vrouwen zijn met máár menstruatiepijn!

Gelukkig zijn er ook nog mensen die daar anders over denken. Vorige week rond deze tijd namen wij namelijk deel aan het Duitstalige endometriose congres. Daar presenteerde ik ons onderzoek dat het stellen van de diagnose endometriose berust op een belangrijke driehoek van Patiënt, Huisarts en Gynaecoloog! Hier werd wel boeiend geluisterd en achteraf een zinvolle discussie gestart in hoe we samen in deze driehoek kunnen zorgen voor een kortere diagnosetijd en dus te beginnen met AWARENESS.

In navolging van deelname van dat congres en de presentatie krijg ik deze week een mail van de organisatie met de mededeling dat mijn presentatie in de prijzen is gevallen!

De 2de plek voor beste presentatie! Ik moet toegeven dat dat toch een mooi compliment is en ons het gevoel geeft dat we zeker op de goede weg zijn.

Wat de media betreft, we komen er wel. Vroeg of laat krijgen we onze zendtijd. De vraag is alleen nog wat er dán eerder was: de campagne die we gestart zijn en die de aandacht van de media trok, of de media-aandacht die eindelijk leidt tot het starten van de campagne.

Back To Top