skip to Main Content

Van reageerbuis baby naar couveuse baby

Van reageerbuis baby naar couveuse baby

Code Geel en Endometriose Stichting!
Iedere maand plaatsen wij een blog van een van de dames van Code Geel.
Wie zijn Code Geel? 9 jonge vrouwen die bloggen over hun leven. Wat hun verbindt is endometriose.
www.codegeel.com


Meestal duren zwangerschappen 40 weken, maar 5 op de 100 zwangere vrouwen bevallen voor de 35weken. Dit kan komen door het vroegtijdig starten van de weeën of het breken van de vliezen, maar kan ook komen doordat het voldragen van een zwangerschap een groot risico is voor moeder en/of baby.  Vaak word er geen oorzaak van de vroeggeboorte gevonden. In maar 25% van de gevallen kunnen ze verklaren waar het vandaan komt.

Er zijn verschillende factoren die mee kunnen spelen zoals hoge koorts bij moeder, ontsluiting zonder weeën, aangeboren misvorming van de baarmoeder, baarmoeder met vleesbomen, een eerdere vroeggeboorte, aangeboren afwijking bij de baby, zieke baby door een infectie via de placenta, baby die slecht groeit, meerlingen, bloedingen uit de placenta, te vroeg breken van de vliezen en te veel vruchtwater.

Voor ons endometriose patiënten brengt een zwangerschap verhoogde kans op verschillende risico’s met zich mee. Zo is de kans op vroeggeboorte groter, vooral mensen die via een fertiliteitstraject zwanger zijn geworden. Waar 5 op de 100 vrouwen zonder endometriose te maken krijgt met vroeggeboorte, krijgen iets minder dan 7 op de 100 vrouwen met endometriose hiermee te maken. Dit is maar liefst 33% meer kans hierop! Daarnaast geeft een fertiliteitstraject nog weer extra verhoogde kans op vroeggeboorte.

Toen ik met 26 weken en 5 dagen na een heerlijke warme douche in bed belande en er een hevige krampdoor mijn buik schoot, dacht ik dat het wel zou afzakken. Dat gebeurde ook, maar een paar minuten laterkwam er nog een kramp maar dit keer heftiger. Ik schrok, vertrouwde het niet helemaal en besloot mijnman te roepen. Toen hij boven kwam en het nog een keer raak was, kreeg ik een telefoon in mijn handengedrukt om de verloskundige te bellen. Een kruik en een kop thee zou wonderen kunnen doen werd mijverteld. Maar toen mijn man met een kop thee boven kwam en mij met een nog heftigere kramp aantrofheeft hij direct de verloskundige weer gebeld die binnen een kwartier voor de deur stond. De vraag of wijons vluchtkoffertje al klaar hadden staan kwam onverwachts, maar het waren toch echt weeën en mijnvliezen puilden uit en stonden op knappen.

Ik schrok mij natuurlijk dood! Ondanks een IVF behandeling die mij heel zwaar viel en een zwangerschap die ook niet vlekkeloos verliep, had ik dit natuurlijk niet zien aankomen. Ook de verloskundige en gynaecoloog hadden dit niet verwacht. Ik werd gelijk naar het ziekenhuis in Enschede gestuurd waar ik niet meer van bed af mocht komen in verband met de uitpuilende vliezen. Ik kreeg weeënremmers en longrijpingprikjes voor de baby. Deze prikjes hebben 48 uur nodig om de longen van de baby in een sneltreinvaart klaar te stomen om het ademen makkelijker te maken, mocht hij komen. Deze 48 uur zijn dan ook heel spannend. Omdat ik voor de 32 weken was ben ik met de ambulance naar het ziekenhuis in Zwolle gebracht, hier zijn ze gespecialiseerd in vroeggeboortes van extreme prematuren. Wat voelde dat raar zeg, aangezien ik me totaal niet ziek voelde. Ik had zelfs die avond nog heerlijk yoga gedaan en had overdag juist een goede dag.

Toen ze 12 uur na de inwerkingstijd van de longrijping de weeënremmers stopten werd het heel spannend. Waren de weeën gestopt, of kwamen ze nadat de weeënremmers uitgewerkt waren snel weer op gang? Waar ik al bang voor was gebeurde ook, gelukkig hadden de artsen mij al gewaarschuwd dat het een kwestie van dagen was. Want die nacht was een nacht vol weeën. Omdat mijn ontsluiting niet veranderde hebben ze uiteindelijk na 4 uur weeën besloten om mij een prik te geven waardoor ik even kon slapen. Helaas sliep ik hier maar een uurtje op, waarna de persweeën begonnen. Maar persen mocht ik niet, want onze uk lag in stuit en omdat het lichaam van de baby veel minder ontsluiting nodig had dan het hoofd kon het niet natuurlijk geboren worden. Na een uur persweeën op te hebben gevangen werd ik eindelijk klaar gemaakt voor een keizersnede, waarna het heel snel ging. Op 12 september is onze mooie zoon geboren! Een prachtig mannetje die het naar omstandigheden heel goed doet.

Ondanks dat de vroeggeboorte voor heel veel zorgen zorgt en je volledig uitput, is het ook heel mooi om bij hem te mogen zijn en heerlijk met hem te mogen knuffelen. De afstand door de couveuse is verre van leuk, maar je geniet echt van alle kleine dingen. Zelfs het verschonen van een poepluier is een feest, wie had dat gedacht.

Back To Top