skip to Main Content

Superwoman

Superwoman

Hetgeen kenmerkend lijkt te zijn voor vrouwen die met endometriose zijn gediagnosticeerd, is dat zij een sterke eigen wil hebben en een haast onuitputtende drive om zelfstandig te opereren.Door deze karaktereigenschappen lijken we voor de buitenwereld haast een soort van superwoman die altijd haar mannetje staat.Hoe is het mogelijk dat wij endometriose patiënten de beroemde ‘killer cramps’ mentaal tot op bizarre hoogte kunnen onderdrukken en ernaast succesvol kunnen zijn in ons dagelijks leven? Betekenis Superwoman EndometrioseSuperwoman - Social Blog juli 2013 namens Mandy Smeets-Klumpkens Superwoman Endometriose 4
Onderzoek toont aan dat endometriose patiënten mentaal zeer sterke vrouwen zijn die de lat graag voor zichzelf hoog leggen. Ze zijn competitief ingesteld en weigeren toe te geven op fysiek vlak. Deze kenmerken zijn naar mijn idee makkelijk te vertalen naar het dagelijks leven met endometriose. Mentaal wordt de pijn veelal geblokt totdat we op een punt komen dat we haast niet meer kunnen lopen, pas dan nemen we relatieve rust die nog altijd van te korte duur is. Tevens gaan we elke dag de strijd weer aan met onze ziekte en weigeren we toe te geven. We houden onszelf maar al te graag voor dat fysieke inspanningen eigenlijk toch best mogelijk moeten zijn, zeker wanneer we naar onze omgeving kijken waar dergelijke inspanningen vaak geen enkele moeite lijken te kosten. Dit leidt vaak tot een houding die in de ogen van de buitenwereld gerelateerd is aan het type ‘strong independent woman’. Wat ook aangetoond wordt in onderzoek is dat wij endometriose patiënten vaak banen hebben en levens leiden waarbij lange dagen worden gemaakt, gestreefd wordt naar orde en perfectie, werkdruk irrelevant lijkt te zijn en er een hoog verantwoordelijkheidsgevoel is.Typisch.Hoe is het mogelijk dat wij zo lang kunnen volhouden, ogenschijnlijk optimaal kunnen functioneren, bij zulke pijn? Onderzoek toont ook aan dat wij een chronisch beroep doen op het stofje adrenaline. Door constant de adrenaline niveaus in onze hersenen uit te buiten, over te compenseren, is het voor lange tijd mogelijk ons hectisch leventje te leiden alsof er niks aan de hand is. We lijken een tomeloze energie te hebben en het lijkt alsof het slaaptekort en de chronische vermoeidheid amper effect heeft op onze prestaties door de dag heen. Een overcompensatie aangaande adrenaline wordt ‘normaal gesproken’ enkel ingezet bij levensbedreigende situaties, het zogenaamde ‘fight or flight’ effect. Er wordt in deze situatie extra adrenaline aangemaakt om het lichaam te voorzien van een extra boost. Doordat wij de adrenaline niveaus chronisch overcompenseren is te begrijpen dat er een keerpunt komt, het lichaam kan immers niet eeuwig blijven opereren in een ‘fight or flight’ staat. Het opwekken van deze valse energie kan lang worden volgehouden. Echter zal het uiteindelijk leiden tot een hormonale onbalans wat een burn out en extreme vermoeidheid als resultaat heeft.Ik ben van mening dat iedere endometriose patiënt een dergelijk keerpunt wel eens ervaren heeft. Dat de pijn even niet meer te onderdrukken is en je tot de realisatie komt dat de strijd die wij elke dag moeten leveren niet normaal is.
Superwoman MonaLisa Endometriose
Wat ook wordt aangetoond in wetenschappelijk onderzoek is dat wanneer de klachten toenemen en endometriose patiënten het gevoel dreigen te krijgen dat de ziekte de overhand krijgt, zij de neiging hebben de lat nog hoger te leggen voor zichzelf. Frustratie en boosheid, onmacht dat het lichaam niet functioneert zoals jij wil, lijken een enorme drive te zijn voor het stellen van dergelijke doelen. De vraag die in deze onderzoeken wordt gesteld is of het mogelijk kan zijn dat vrouwen met endometriose deze doelen gebruiken om zo toch enige mate van controle te hebben in hun leven. Dit daar het onmogelijk blijkt controle te hebben over het functioneren van het eigen lichaam. Deze neiging tot het willen hebben van controle, sluit natuurlijk goed aan bij de andere eigenschappen die kenmerkend zijn voor endometriose patiënten.
Naar aanleiding van bovengenoemd onderzoek kan geconcludeerd worden dat wij endometriose patiënten de lat dus graag hoog leggen voor onszelf. Tevens is de wil om onszelf te bewijzen, de wil om te laten zien dat wij net zo goed kunnen functioneren als ieder ander sterk aanwezig.
Die sterke wil is denk ik voor een groot gedeelte gevormd door reacties uit onze omgeving. Hoe vaak hebben we niet meegemaakt dat ons ziektebeeld niet begrepen wordt, dat wordt gezegd dat het een schreeuw om aandacht is of wordt ingezet om bijvoorbeeld onder school of werk uit te komen?
Dat deze drive in stand wordt gehouden omdat wij de wereld willen laten zien dat we vechters zijn en het geen schreeuw om aandacht is. Het vormt onze persoonlijkheid.
Daarbij willen we vooral graag naar onszelf toe bewijzen dat we het allemaal wel degelijk aan kunnen. Dat we dingen in het leven kunnen ondernemen als ieder ander en niet constant moe zijn of het liefst een dag in bed willen liggen.Ik ben van mening dat deze ervaringen, welke frustratie en boosheid veroorzaken, bijdragen aan het ontstaan van die beroemde drive bij endometriose patiënten.Superwoman Endometriose 6
De onderzoekers hebben naar mijn mening gelijk, een dergelijke drive bestaat bij vrouwen met endometriose…Een drive die zorgt dat we door kunnen gaan, haast superwoman lijken.Een drive die bovenal in stand wordt gehouden door de continue strijd die we mentaal, fysiek en op sociaal gebied leveren.Wanneer we overstijgend kijken naar ons dagelijks leven kunnen we denk ik concluderen dat we onze zaakjes vaak best goed op orde hebben. Ook bieden we graag de helpende hand in onze omgeving daar we een goed inschattingsvermogen lijken te hebben over waar op welk moment hulp nodig is. Deze hulp verstrekken we graag en veelvuldig aan onze omgeving.Opmerkelijk blijft dat met zulke perfectionistische karaktereigenschappen en bijbehorend inschattingsvermogen wij onszelf nog al te vaak voorbij lopen.
Hulp in schakelen voor onszelf, dat is volgens ons vaak toch echt niet nodig. Het liefst blijven wij zo lang mogelijk onafhankelijk en zijn we graag zelfstandig hulpbehoevend.De beruchte drive, of is het deels trots, lijkt zo ingesleten te zijn dat deze ook in dergelijke situaties de overhand heeft.It´sall about attitude…
Liefs,SuperwoMANDY
Back To Top