skip to Main Content

Geduld

Geduld

Als je endometriose hebt, heb je geduld nodig. De tijd tussen het begin van symptomen en de diagnose is zo’n 8 jaar. Voordat je vervolgens een behandeling hebt gevonden die ook werkt, ben je gerust weer enkele jaren verder. Vanaf dat ik in groep acht zat, ben ik vaak getest op Pfeiffer en bloedarmoede, nooit konden ze iets vinden. Tot ik, een jaar of drie geleden, eindelijk gediagnosticeerd werd met endometriose. Ruim een jaar geleden kwamen mijn specialist en ik tot de conclusie dat er niet zoveel meer gedaan kon worden. Een operatie was onmogelijk in mijn geval en alle hormonale behandelingen hadden we uitgeprobeerd, zonder veel succes. Toen stortte mijn wereld even in. Zou ik dan nooit meer normaal kunnen functioneren? Geen doorstart met mijn carriere die ik in de ijskast had gezet? Altijd pijn, altijd moe?

Via mijn netwerk ontdekte ik dat er in het buitenland specialisten zijn die wel ervaring hebben met mijn oppervlakkige, maar wijdverspreide endometriose. Ik diende een aanvraag voor een operatie in Engeland in bij mijn verzekering. Een lang, frustrerend, vermoeiend en moedeloos makend proces begon. Artsen werkten tegen, de verzekeraar wilde steeds weer nieuwe informatie. Alle dingen die ik ooit bij Nederlands en Filosofie op school had geleerd, trok ik uit de kast. Op iedere vraag vond ik weer een antwoord, soms lang diverse zijwegen en met hulp van anderen. Vorige week kwam de zoveelste reactie van de verzekeraar. Ik had mijn antwoorden al klaarliggen…

Ze waren akkoord. Dat was een antwoord dat ik niet had verwacht.

Na twee weken regelen, organiseren en boeken is het rond. In april ga ik met mijn vader naar Engeland voor de operatie. Gisteren hing ik op de bank. Mijn lies deed zeer, zoals altijd. Ineens realiseerde ik me dat die pijn straks weg is. Wat raar…

 

Ik ben bekaf van het regelen en de emoties, maar bovenal voel ik nu de vermoeidheid van ruim een jaar (en eigenlijk al jaren daarvoor) keihard strijden voor mijn gezondheid.

Dit weekend ga ik zoveel mogelijk slapen en luieren. Dan kan langzaam het besef binnendringen dat het straks beter wordt. Mijn leven gaat van de pauzestand af. Helemaal 100% fit zal ik waarschijnlijk niet worden, maar de kans is erg groot dat het veel beter wordt dan dit. Ik kan niet wachten.

Back To Top