skip to Main Content

Endometriose: Eén keer trek je de conclusie…

Endometriose: Eén keer trek je de conclusie…

Endometriose heeft een grote impact op alle aspecten van het leven, zo ook op het aangaan en houden van sociale contacten. Door het grote scala aan klachten die bij dit ziektebeeld horen, welke te pas en te onpas de kop opsteken, is het vaak lastig om een leuk en bruisend sociaal leven te hebben en te houden.
Al op de middelbare school wordt snel duidelijk dat je niet aan alle activiteiten deel kunt nemen. In die tijd wist ik enkel dat mijn periodes veel extremer waren dan die van menig vriendinnetje en dat er wat meer pijnstillers doorheen werden gejaagd dan bij vele andereleeftijdsgenoten.Het frustreert enorm wanneer je niet kunt deelnemen aan dergelijke activiteiten. Welke in het leven van een puber enorm van belang zijn en welke voor leeftijdsgenoten geen enkele moeite lijken te kosten.Enerzijds omdat je diep van binnen weet dat medisch gezien iets niet klopt en anderzijds door onbegrip dat op je pad komt.Doordat je niet volledig deelneemt aan alle activiteiten is het soms lastig aansluiting te blijven vinden bij leeftijdgenoten, je mist immers een hoop.Na de middelbare school ging ik naar de universiteit. Het lesprogramma is bij een vervolgopleiding natuurlijk veel intensiever dan op de middelbare school. Doordat ook chronisch moe zijn bij het ziektebeeld hoort ging alle energie uit naar de opleiding zelf, waardoor nevenactiviteiten onmogelijk waren wilde ik enigszins normaal blijven functioneren.

 friends-1366607373K15

Vriendinnen (2)

Vriendinnen

Wanneer in een andere levensfase operaties en infertiliteit aan bod komen, wordt het helemaal spannend. Op het werk moet je het bespreekbaar maken naar je baas en directe collega’s toe. Tevens wordt vaak acuut verlof opgepakt (of wordt de ziektewet tijdelijk ingezet) daar endometriose klachten niet te voorspellen zijn en je de deur bij de gynaecoloog plat loopt wanneer het aankomt op fertiliteitsonderzoek.
Zoals op de Landelijke Endometriose Dag bleek, moet je maar net geluk hebben met je baas en is het maar te hopen dat je collega’s bereid zijn in te springen. Ook in de privé sfeer worden op deze momenten vriendschappen op de proef gesteld. Alle energie gaat immers uit naar je staande houden in relatief rustige periodes, herstel na een operatie of naar alle spanningen en pijnlijke onderzoeken die bij infertiliteit en het ziektebeeld zelf horen. Sociale activiteiten, kleine dingen als bijkletsen met vriendinnen inbegrepen, worden dan al snel echt te veel. Het is vaak moeilijk uit te leggen dat het niet gaat om desinteresse. Dat het echt niet haalbaar is omdat je te moe bent, gewoonweg niet meer op je benen kunt staan of rechtop kunt zitten door de pijn. Dat je op die momenten dagen doorbrengt tussen bed, bad en wc laat je maar achterwege….
In het beginstadium van een vriendschap is dit nog weg te zetten. Het wordt lastiger wanneer blijkt dat wij regelmatig (vaak op het laatste moment) afspraken afzeggen of ons van het ene op het andere moment wat beter voelen en toch deel kunnen nemen aan een sociale activiteit. Vooral dat laatste is een dooddoener.
Geef je in eerste instantie aan niet te weten of je een afspraak haalt qua pijn, zo sta je het andere moment in vol ornaat op de stoep. Of zeg je één afspraak af terwijl het lijkt dat je de dag erna weer optimaal functioneert. Het is te begrijpen dat dit dubbel is. Dat zich op die momenten achter gesloten deuren een lichtelijk drama afspeelt (wel gaan, waarbij je weet dat je de dagen erna niets waard bent – niet gaan,frustratie en wanhoop dat endometriose je weerhoudt van een normaal sociaal leven en de medicijnkast die op en top wordt ingezet) weten niet veel mensen…Door het onbegrip vertel je dit ook niet vaak, dit bewaar je enkel voor diegene die er altijd voor je zijn, waar je altijd op kunt terugvallen. Die het niet erg vinden wanneer weer op het laatste moment een afspraak wordt afgezegd of wordt verzet. Vaak blijkt ook dat juist deze mensen geen uitleg nodig hebben en ze je accepteren met alle ‘eigenaardigheden’ van dien.
Door al deze ervaringen word je harder, wat door sommige mensen als arrogant wordt gezien. Het is echter nodig om harder te worden daar je grenzen moet stellen wil je jezelf staande houden en zo goed mogelijk blijven functioneren. Hierbij moet je nu eenmaal keuzes maken en een balans zien te vinden tussen familie, vrienden, werk en endometriose. Al deze ballen in de lucht houden kost over het algemeen al meer dan genoeg energie. De kleine hoeveelheid energie die over blijft wil je dan ook graag besteden aan die dingen die belangrijk voor je zijn, aan de kleine cirkel mensen om je heen die er altijd voor je zijn. Hierdoor zijn grotere sociale aangelegenheden of aangelegenheden waarbij gereisd moet worden qua energie level vaak niet haalbaar.
Wanneer iemand deel uit wil maken van je leven, zullen die mensen er zijn. En dan doel ik niet eens op belangrijke momenten als een trouwdag, maar op die momenten dat jij het nodig hebt. Een klein berichtje voor het slapen gaan, door de dag heen of op een dag vol onderzoeken in het ziekenhuis. Gewoon om te vragen hoe het gaat, waarbij het niet uitmaakt dat je weer eenzelfde antwoord geeft als altijd gezien de ziekte chronisch is. Deze mensen zie en spreek je misschien niet elke dag. Maar je weet dat ze er zijn en dat je ze altijd kunt benaderen. Voor leuke dingen of om gewoon even alle frustraties bij kwijt te kunnen. Waarbij je kunt relativeren met humor en zelfspot.Vriendschap bij Endometriose

Eén keer trek je de conclusie, vriendschap is niet altijd een illusie!

De volgende Social Blog van Mandy Smeets-Klumpkens zal gepost worden op vrijdag 7 juni 2013.
Back To Top