skip to Main Content

Ambassadrice & Social Blogger Mandy Smeets-Klumpkens

Ambassadrice & Social Blogger Mandy Smeets-Klumpkens

Onze eerste kennismaking !

Als ambassadrice van de Endometriose Stichting zal ik mij inzetten om het psychologische aspect rondom de chronische ziekte Endometriose te belichten. Dit ga ik doen door met social blogs de dialoog onder de lezers te starten.

Maar wie ben ik? Laten we kennismaken!Mandy Smeets-Klumpkens - weblog Endometriose Stichting

Mijn naam is Mandy Smeets-Klumpkens, 27 jaar, getrouwd met de allerliefste man (Ruud) en woonachtig in Limburg. Ruud en ik zijn eind 2011 de trotse ouders van onze tweeling Sebastiaan en Milan geworden. Naast het moederschap en het drukke huishouden ben ik parttime werkzaam als psychologe binnen de psychogeriatrie.

Medio 2009 ben ik met een verdenking van een blindedarmontsteking verwezen naar de Spoedeisende Hulp (SEH). Al snel bleek dat het niet om de blindedarm ging. Maar waar kwam de pijn dan vandaan? Ik werd doorverwezen naar de gynaecoloog, hij stelde al snel een verdenking van endometriose vast. Met een laparoscopie werd zijn vermoeden bevestigd. Onze wereld stond op zijn kop, ik was chronisch ziek en of onze kinderwens werkelijkheid zou worden was twijfelachtig. Aan de andere kant viel een last van mijn schouders, na al die jaren was een verklaring voor mijn klachten gevonden en werden ze serieus genomen.

Er restte een medisch circuit. Ons leven leek te bestaan uit fertiliteitsonderzoeken en percentages. Dat ik geen grip had op het functioneren van mijn eigen lijf, en ons geduld veelvuldig op de proef werd gesteld, viel mij zwaar. Een tweede laparoscopie werd uitgevoerd, de linker eileider werd doorgespoten en de rechter eileider werd verwijderd. Na een aantal maanden werd besloten het IUI traject in te zetten. Zes maanden hebben we, zonder resultaat, via deze weg geprobeerd zwanger te worden. Door het spuiten van de hormonen kreeg ik forse pijnklachten, waardoor besloten werd om Lucrin te gaan gebruiken. Om de wachtlijst voor IVF te overbruggen, zou ik om tot rust te komen kunstmatig in de overgang worden gehouden. Een paar maanden later werd gestart met IVF. Buiten alle verwachtingen in, er werden weinig eicellen verkregen bij de punctie en de drie embryo’s die ontstonden werden kwalitatief gezien niet hoog ingeschat, raakte ik bij de eerste poging zwanger van onze tweeling.

Na een zwangerschap van 32 weken en spoed keizersnede, beiden vol complicaties, volgden vier operaties om endometriosehaarden te verwijderen. Er werd o.a. endometriose gevonden op mijn blaas, urineleiders, eierstokken, eileider, baarmoeder, baarmoedermond en in de dikke darm. Uiteindelijk is alleen mijn rechter eierstok nog behouden, mijn baarmoeder is verwijderd. De laatste twee operaties zijn uitgevoerd in het Bronovo, door Maddy Smeets en Jim English. Na de laatste operatie ben ik opnieuw gestart met de pil om te kijken of deze mijn klachten kan onderdrukken.

Ik heb het geluk gehad dat ik vanaf het moment dat de diagnose werd gesteld een gynaecoloog heb die weet wat endometriose inhoudt. Hij is vanaf het begin altijd open en eerlijk over de stand van zaken geweest, dit zowel wat betreft positieve als negatieve ontwikkelingen. Tevens heb ik het als zeer prettig ervaren dat hij nooit om de hete brei heen heeft gedraaid. Ik wist waar ik aan toe was, wat het nieuws ook mocht zijn. Dat hij mij bij onderzoeken en voor alle operaties op mijn gemak probeerde te stellen met een gezonde dosis humor, heeft er zeker aan bijgedragen hoe ik met dergelijke situaties ben omgegaan.

Wat Ruud en mij er doorheen helpt is dat ondanks het nieuws dat we krijgen, we toch samen blijven praten en de zaken hier en daar met wat zelfspot en humor relativeren. Wanneer je net de diagnose of slecht nieuws te horen hebt gekregen, is dit onmogelijk, logisch. Dan weet je even niet meer waar je het zoeken moet. Alhoewel, ik zoek het op slechte dagen vaak in op de bank hangen in een joggingbroek en mijn favoriete trui van de universiteit met de nodige chocola en een tranentrekkende film. Die dagen blijf je houden. Daarbij maakt het niet uit in welke fase van het ziektebeeld je je bevindt. Ervaring leert dat je beter kunt toegeven dan door te blijven gaan.

Mijn doel is om naar aanleiding van mijn social blogs een dialoog te starten. Dat endometriose bespreekbaar wordt gemaakt en psychologische aspecten aan bod komen. Dat meer erkenning ontstaat voor deze ziekte bij huisartsen en gynaecologen zodat eerder een juiste diagnose gesteld kan worden. Met als gevolg dat dit een aanleiding is voor verder onderzoek naar het ziektebeeld en behandelingen.

Elke eerste vrijdag van de maand zal ik een nieuw social blog met u delen.
De eerste zal verschijnen op vrijdag 1 maart 2013.

Heel graag tot dan!

Hartelijke groeten,

Mandy Smeets-Klumpkens

Back To Top