fb  tw  yt  rss

Brief aan mijn lijf 31-03-2017

Hallo baarmoeder,

Lang heb ik gedacht dat jij de boosdoener was.

Elke maand hield je grote opruiming en verbouwing, bonjourde je met een hoop pijn en ongemak

voor mij de rotzooi er uit.

Ik sleepte je met tegenzin naar de huisarts.

In een poging om te kijken waar de pijn vandaan kwam werd de toegang naar jou van binnen

geïnspecteerd.

Niks te zien, het hoort bij vrouw zijn hoorde ik daar.

De dagen zonder pijn werden sporadisch.

De pijn was vaak hevig en alleen op te vangen door leunen op het aanrecht of leuning van de

bank.

Het ijzer daalde in razend tempo.

Inmiddels was je drie weken per maand opruiming aan t houden.

Opnieuw zat ik bij de huisarts met je. Hij zei: ik kan dit, ik kan dat. Ik zei: stop! Nu wil ik naar

iemand die er verstand van heeft, niet weer dat gepruts en onderzoek.

Pfff… er werd na zoveel jaar geluisterd, ik mocht met je naar iemand die er verstand van heeft.

Een verademing, ze luisterde en besloot tot een echo.

Je liet je mooi zien en zag er goed uit maar er was meer. Verscholen achter je bij de eierstok, een

ongenode gast in de vorm van cyste of vleesboom.

Er volgde een mri, daar liet de boosdoener zijn ware aard zien.

We hebben het goed kunnen zien kreeg ik te horen. Er zit een cyste met oud bloed, dat wijst op

endometriose.

Lieve baarmoeder, we hebben dus samen een probleem. Het slijmvlies vindt het schijnbaar niet

gezellig genoeg bij je en zwerft door mijn buik.

Maar er was een plan, elke dag slikte ik wat en dan moest het zich allemaal gaan gedragen.

Nou toen werd het echt pas een zooitje, jouw agenda werd helemaal in de war geschopt. Mijn

haren vielen uit en het ergst van alles was dat ik heel down er van werd.

Plan b dan maar: daar kunnen we kort over zijn, ongeveer zelfde verhaal en dus over naar plan c.

Plan c werkte ook niet, je agenda was al in de war maar nu kon je ‘m helemaal weggooien. Je was

duidelijk de kluts kwijt en viel me continu lastig met je afval.

Tja toen was er nog 1 optie, plan o: een kijkje in de buik en de indringer verwijderen.

Voordat we definitief daar toe besloten nog even naar de mogelijke boosdoener gekeken via de

echo.

Een echo die de arts in vertwijfeling bracht want ze dacht iets te zien aan onze ongenode gast, die

zou haren en tanden kunnen hebben.

Plan o was nu zeker goed en werd in voorbereiding gebracht.

Daar was nogal wat voor nodig: mensen met verschillende expertises en een operatiekamer.

We moesten nog een paar maanden geduld hebben.

Ondertussen probeerde je jouw agenda terug te vinden. Niet heel slim want tijdens plan o is die

toch weer in de war gegooid. O ja, dit maakt je hopelijk blij, er werd iets in je geplaatst waardoor je

hopelijk wat minder gaat opruimen.

Kan je af en toe even pauze houden vind ik ook wel fijn.

Een spannende dag brak aan, dag met een dubbel gevoel.

Er zou duidelijkheid komen maar plan o was ook spannend, ik was er toch even niet bij.

Nog versuft van narcose en morfine kreeg ik te horen dat het een zooitje was daar binnen.

De ongenode gast kwam door endometriose en is er uit gezet.

Er is grote schoonmaak gehouden in mijn buik.

We weten het nu zeker, endometriose valt ons al jaren lastig.

Laten we ‘m voor t gemak maar endo noemen.

Hoe zullen we die nu een plaats geven? Want ja, vertrekken zal die voorlopig niet. Al is die wel

hardhandig aangepakt tijdens de uitvoering van plan o en verwijderd van darmen en blaas.

Endo is wel zo slim dat ie niet alles van zichzelf heeft laten zien en zijn tentjes vrolijk op blijft slaan

waar die het leuk vindt.

We gaan t zien, jij bent nog steeds aan t opruimen, ik aan het herstellen.

Het resultaat van plan o is nog niet meetbaar.

Wel blijven we onder controle wat mij een veilig gevoel geeft.

Aan jou de taak om mij te laten weten wanneer endo te enthousiast wordt.

Ik zal dan hulptroepen inschakelen.

Stille hoop dat er ondanks endo toch op termijn een wondertje mag groeien in jou ?

Groetjes, je eigenaresse