fb  tw  yt  rss

Brief aan mijn lijf 28-03-2017

Mijn Endo en ik, ik en mijn Endo,

 

Mijn naam is Carien ik ben 37 jaar en woon samen met mijn man en dochtertje.

In 2004 heb ik na een jarenlange zoektocht en weg van doktoren naar operatie kamer de diagnose Endometriose gekregen. Wat dit voor mij betekend in negatieve en positieve zin wil ik graag met jullie delen.

 

Mijn Endo en ik, de negatieve kant:

Rot Endo, jij hebt me ziek gemaakt en niet ziek voor even, nee ziek voor de rest van mijn leven.

Je hebt geen sticker op mijn hoofd mijn hoofd geplakt met; Let op deze vrouw heb ik endometriose gegeven nee je hebt je heel stiekem in mijn lijf weten te nestelen zonder dat ik het zelf wist. Al zolang ik me kan herinneren waren mijn menstruaties niet zoals bij de andere meiden uit de klas, zei hadden wel buikpijn maar jij zorgde ervoor dat ik ondanks zware pijnstillers met een kruik verkrampt in bed lag. Maar ja elke vrouw is anders dus voor je me duidelijk maakte dat het niet zo gewoon was zoals ik me al jaren voelde was ik dus jaren verder. En ja wat dan, dan ga je van het zogeheten kastje naar de muur en dan weer terug en heen en weer. Van hormonen slikken naar alternatieve therapie, diëten, enz. enz.. Niks helpt voldoende om de door jou gegeven pijn en ongemakken naar een draagbaar gehaal te brengen. Toen jij Endo bij mij kwam was er nog haast geen internet, moest ik in de bibliotheek op zoek naar boeken met informatie over buikpijn en wat het kon zijn, of maar weer naar de huisarts met de vraag of hij echt niet wist wat het toch was dat mij deze pijn en ongemakken veroorzaakte. De pijnen werden alleen maar meer in de loop van de jaren, waar ik vroeger alleen maar 3 dagen tijdens de menstruatie verschrikkelijke pijn had, bouwde dit zich uit naar dagelijkse pijnen in de buik. Behalve pijn, vind ik de vermoeidheid die jij me hebt gegeven nog wel het ergst want die is er altijd ook als de pijn er eens even niet is. Mijn lijf wat  24 uur per dag met jou Endo in gevecht is om je klein te krijgen maakt mijn energie op. ‘s Morgens uitgerust wakker worden ik weet echt niet meer hoe het voelt, ik wordt wakker en ben moe en de dag moet nog beginnen. Op dagen met extra activiteiten, zoals bijvoorbeeld een verjaardag weet ik Endo dat jij me gaat slopen, dan lig ik als een oud vrouwtje ’s middags het liefst 2 uur op de bank te slapen om maar te hopen dat ik zo het eind van de avond een beetje wakker mee kan maken. Ja en dat dan op een goede dag want valt zo’n extra activiteit per ongelijk tijdens mijn menstruatie dan weet ik bij voorbaat al dat ik de dagen daarna geen energie meer over heb om nog iets te doen en meld ik me liever af. In mijn werk ging jij me belemmeren, ik hield mijn staande beroep niet meer vol, ben op kantoor komen te werken en heb dit op jou heftige dagen met heel veel pijnstillers vol weten te houden. Begin 2003 was ik het zat, ik was toch niet gek, iets klopt er niet in mijn lijf en nu moest er maar eens een dokter komen die uit jou zou gaan vinden. Nou dat heb ik geweten, van onderzoek naar onderzoek, dokters die durfden te zeggen dat de pijn tussen mijn oren zat, tot je zal wel gevoelige darmen hebben. Maar eindelijk in 2004 wist ik een dokter te treffen die mee ging met mijn pijn, die geloofde dat er iets niet goed was en die zelfs durfde te zeggen u kunt wel eens gelijk hebben mevrouw met uw gedachten dat u endometriose heeft. In september ging in onder het mes voor een kijkoperatie want in geen enkel ander onderzoek kon iets gevonden worden. En ik vergeet nooit weer wat de chirurg zei tegen mij na de operatie; “Mevrouw ik geloof best dat u vreselijke pijn heeft gehad, de endometriose die we hebben gevonden heeft grote verklevingen achtergelaten”. Tijdens de operatie zijn er verklevingen losgehaald en endo haarden zoveel mogelijk verwijdert maar helaas is er genoeg achtergebleven om nog dagelijks last van te hebben. Als een wonder ben ik na heel veel geduld toch op de natuurlijke weg zwanger geraakt en is onze dochter inmiddels 7 jaar, graag hadden wij een tweede kindje gewild om ons gezin compleet te maken maar Endo door jou en al je verklevingen lijkt dit onmogelijk, niet op de natuurlijke manier maar ook niet met hulp van de doktoren. Fijn dat jij Endo bij mij ook voor een altijd opgezwollen buik zorgt en ik ook nog eens super vaak moet plassen, de dagelijkse ongemakken die ik er ook van je bij heb gekregen.

Mijn Endo, ik heb je moeten accepteren maar ik zal nooit van je houden, bedankt Endo voor het bepalen van mijn leven.

 

Ik en mijn Endo, de positieve kant:

Ondanks de negatieve diagnose Endometriose die ik na jaren eindelijk kreeg, hadden mijn klachten wel eindelijk een naam en kon ik tenminste gaan accepteren dat jij Endo mij hebt uitgekozen om in te leven. Ik ben chronisch ziek maar niemand die het ziet, dus wanneer ik wil kan ik voor de  buitenwereld zeggen dat het goed gaat en een lach op mijn gezicht toveren zonder te vertellen dat jij Endo er ook bij mij hoort en mijn leven bepaalt.

Maar Endo laten we eerlijk zijn, jij hebt me gemaakt tot wie ik nu ben en ik ben trots op wie ik ben! Zonder jou had ik vast anders in het leven gestaan maar ik ben je gaan accepteren en probeer zo goed mogelijk met je om te gaan. Ik weet dat ik veel pijn kan verdragen en dat er na slechte dagen ook wel weer een betere zal komen. Ik geniet extra van de mooie momenten van het leven ook al kosten die soms meer energie dan ik heb. Endo je hebt me bewuster van het leven gemaakt, niet alles is zoals het lijkt. Zonder jou Endo had ik de wegen die ik nu door jou heb moeten bewandelen nooit bewandeld maar dan had ik ook niet de mensen ontmoet die ik nu onderweg door jou ben tegengekomen. Door jou Endo ben ik veel in alternatieve geneeswijzen terecht gekomen, waar ik veel van heb geleerd en waar ik me erg prettig bij voel, ik ga bewuster met mijn voeding om en merk dat jij Endo maar vooral ook mezelf me daar rustiger/ beter door voel. Ondanks jou Endo hebben wij een dochtertje en door haar ben ik me alleen maar bewuster dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is om kinderen te krijgen en kan ik haar al mijn liefde geven. Nee Endo mij krijg je niet klein, soms ga ik door jou even plat maar altijd kom ik weer overeind dat heb ik door jou wel geleerd.

Mijn Endo, ik ben je gaan accepteren maar ik zal nooit van je houden, bedankt Endo voor het bepalen van mijn leven.

 

Liefs, Carien