fb  tw  yt  rss

Brief aan mijn lijf 21-03-2017

Lief lijf,

Vroeger keken anderen vrouwen wel eens jaloers naar jou: lange benen, slanke taille en sierlijke vingers… Ik kon je volstoppen met alles waar ik zin in had, het deed je niets, jij bleef slank. Vorige maand hebben we je eens van de binnenkant bekeken. De dokter schrok, wat een puinhoop! Er groeien heel wat cysten en er zijn allerlei verklevingen.

Nu vraag ik me wel eens af, hoe kijken die vrouwen nu naar mij? Zouden ze nog steeds willen ruilen, nu we weten hoe je er van binnen uitziet?

Het maakt mij niet uit, want lief lijf, ik zou jou niet inruilen. Ik schrok van hoe jij er aan de binnenkant aan toe ben. Maar dat maakt me ook trots op jou. Wat heb je hard voor me gevochten! Je hebt me geprobeerd te helen, elke keer als er een nieuwe lading troep in jou kwam. Je hebt me vaak genoeg kracht gegeven om te werken en leuke dingen te doen.

Vroeger was ik vaak teleurgesteld over jou, lief lijf. Laat je me nu alweer ziek worden? Ben je nu al weer uitgeput? Heb je echt zoveel pijn of stel je je aan? Maar nu weet ik dat je keihard voor me vecht, dat maakt me trots.

We hopen, dat als de dokter je helpt met schoonmaken, je ons nog trotser kan maken. We hopen dat je in staat bent om dan een kindje te kunnen laten groeien. Maar eerst wordt het tijd dat de dokter jou gaat helpen.

We komen er wel, jij en ik, daar vertrouw ik op!

Liefs,

Anne